१. परमेश्वरको न्याय र करुणाको चरित्र
बाइबलले परमेश्वर न्यायपूर्ण र दयालु हुनुहुन्छ भन्ने कुरा धेरै पटक जोड दिएको छ। यस आधारमा उहाँले शिशुहरू प्रति व्यवहार गर्ने तरिका न्याय र करुणामा आधारित हुने स्पष्ट हुन्छ।
व्यवस्था विवरण ३२:४ भन्छ:
> "उहाँ चट्टान हुनुहुन्छ, उहाँको काम सिद्ध छ, र उहाँका सबै मार्गहरू न्याययुक्त छन्। उहाँ विश्वासयोग्य परमेश्वर हुनुहुन्छ, जसले कहिल्यै अन्याय गर्नुहुन्न।"
भजनसंग्रह १४५:९ भन्छ:
> "परमप्रभु सबैप्रति दयालु हुनुहुन्छ; उहाँले आफूले बनाएको सबैमा करुणा देखाउनुहुन्छ।"
यी पदहरूले परमेश्वरका कार्यहरू सधैं न्यायपूर्ण र करुणामा आधारित हुने कुरा स्पष्ट पार्छन्।
२. पाप र उत्तरदायित्वको प्रकृति
बाइबलले सिकाउँछ कि सबै मानिसहरू आदमको पतनको कारण पापको प्रकृतिमा जन्मिन्छन् (रोमी ५:१२)। तर यसले यह पनि संकेत गर्छ कि परमेश्वरले व्यक्तिहरूलाई उनीहरूले गरेका कर्महरू र बुझेका कुराहरूको आधारमा मात्र जिम्मेवार ठहराउनुहुन्छ।
रोमी ७:९ भन्छ:
> "म एक पटक व्यवस्था बिना जीवित थिएँ; तर आज्ञा आएपछि पाप जीवित भयो, र म मरेँ।"
यसले संकेत गर्छ कि मानिस उत्तरदायित्वका लागि ज्ञान र चेतनाको आवश्यकता हुन्छ।
३. दाऊदको शिशुको मृत्युपछि उहाँको शान्ति
२ शमूएल १२:२२-२३ मा दाऊदले आफ्ना शिशुको मृत्युबारे भनेका शब्दहरूले यस प्रश्नमा धेरै महत्त्वपूर्ण जानकारी दिन्छ:
> "जस बेला बच्चा जीवित थियो, मैले उपवास र रोएर प्रार्थना गरेँ। मैले सोचें, 'कसलाई थाहा छ? परमप्रभुले मेरो प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र बच्चा बाँच्न सक्छ।' तर अब बच्चा मरेको छ। म किन अझै उपवास गर्नु? के मैले उसलाई फर्काउन सक्छु? म उसकहाँ जाँउला, तर ऊ अब मेरोमा फर्किने छैन।"
दाऊदले आफ्नो शिशुको मृत्यु पछि उसलाई फेरि भेट्ने आशा राख्नुले देखाउँछ कि उहाँ आफ्नो शिशु परमेश्वरको शान्तिमा सुरक्षित भएकोमा विश्वस्त हुनुहुन्थ्यो।
४. येशूको बालबालिका प्रतिको प्रेम
येशूले बालबालिकाप्रति विशेष प्रेम देखाउनुभएको छ, र उहाँले भन्नुभएको छ कि बालबालिका स्वर्गको राज्यसँग सम्बन्धित छन्।
मत्ती १९:१४:
> "बालबालिकालाई मेरोमा आउन देऊ, र तिनीहरूलाई रोक नगर। किनभने स्वर्गको राज्य यिनै जस्ता व्यक्तिहरूको हो।"
मत्ती १८:३:
> "साँचो म तिमीहरूलाई भन्छु, यदि तिमीहरू परिवर्तन भएर बालक जस्ता भएनौ भने तिमीहरू कहिल्यै स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्ने छैनौ।"
यी पदहरूले बालबालिकाले स्वर्गमा विशेष स्थान पाएको कुरा स्पष्ट पार्छ।
धर्मशास्त्रीय दृष्टिकोण
१. जिम्मेवारीको उमेर (Age of Accountability)
धेरै ख्रीष्टियन परम्पराहरूले "जिम्मेवारीको उमेर" भन्ने अवधारणामा विश्वास गर्छन्। यस अवधिमा बच्चाले नैतिक जिम्मेवारी बोक्न सक्षम हुन्छ। यसभन्दा अघि, बच्चालाई परमेश्वरको आँखामा निर्दोष मानिन्छ।
यशैया ७:१६:
> "किनभने त्यो केटाले गलत कुरा अस्वीकार गर्न र असल कुरा चयन गर्न जान्नु अघि नै तिनीहरूको देश उजाड हुनेछ।"
यस पदले बच्चाले राम्रोराम्रो र नराम्रो छुट्याउने क्षमताको अभावलाई संकेत गर्छ।
२. मसीहद्वारा मात्र उद्धार
नयाँ नियमले येशू ख्रीष्टद्वारा मात्र उद्धार सम्भव हुने कुरा बारम्बार बताएको छ (यूहन्ना १४:६, प्रेरित ४:१२)। प्रश्न उठ्छ: शिशुहरू जसले मसीहमा विश्वास गर्ने सचेत निर्णय गर्न सक्दैनन्, तिनीहरूको अवस्था कस्तो हुन्छ?
धेरै धर्मशास्त्रीहरूको बिचारमा, परमेश्वरको कृपा शिशुहरू र मानसिक रूपमा अशक्त व्यक्तिहरूलाई विशेष रूपमा लागू हुन्छ। परमेश्वरको न्यायपूर्ण र दयालु चरित्र यसलाई समर्थन गर्छ। (उत्पत्ति १८:२५)
३. मूल पाप बनाम व्यक्तिगत पाप
क्याथोलिक परम्पराले मूल पाप मेटाउनका लागि शिशु बप्तिस्माको महत्त्वमा जोड दिन्छ। तर धेरै प्रोटेस्टेन्ट परम्पराहरू भन्छन् कि मानिसहरू मूल पापका कारण होइन, तर आफ्नो ज्ञान र इच्छासहित गरिएका व्यक्तिगत पापहरूको कारण दण्डित हुन्छन्।
भावनात्मक र पाष्टर पक्ष
१. परमेश्वरको न्याय र प्रेममा भरोसा
शोकमा रहेका अभिभावकहरूका लागि यो शान्तिको स्रोत हो कि परमेश्वर न्यायपूर्ण, दयालु, र करुणामय हुनुहुन्छ। उहाँले हाम्रो पीडा बुझ्न सक्नुहुन्छ र हामीलाई शान्ति दिन चाहनुहुन्छ। (भजनसंग्रह ३४:१८, प्रकाश २१:४)
२. पुनरुत्थानको आशा
ख्रीष्टियनहरूले मृतकहरूसँग भविष्यमा पुनर्मिलनको आशा राख्छन्।
१ थेसलोनिकी ४:१३-१४:
> "तिमीहरू शोक गर्ने अन्य मानिसहरू जस्तै निराश नहुन भनेर हामीले निदाएका मानिसहरूको बारेमा जानकारी दिन चाहन्छौं। किनभने यदि हामीले विश्वास गर्छौं कि येशू मरेर फेरि ब्यूँठनुभयो भने, त्यसैगरी परमेश्वरले येशूसँगै निदाएका मानिसहरूलाई पनि ल्याउनुहुनेछ।"
३. शोकमा परेका अभिभावकहरूको सेवा
शोकमा रहेका अभिभावकहरूलाई सेवा गर्नका लागि सहानुभूति, समझ, र बाइबलको उत्साहजनक शिक्षाहरू प्रदान गर्नुपर्छ। परमेश्वरको भलाइ र अनन्त जीवनको आशाको महत्त्वलाई जोड दिनुपर्छ।
ख्रीष्टियन परम्पराहरूमा विविध दृष्टिकोण
१. रोमन क्याथोलिक दृष्टिकोण
रोमन क्याथोलिक परम्पराले लामो समयसम्म बप्तिस्मा नगरिएका शिशुहरू "लिम्बो" नामक अवस्थामा रहने कुरा सिकाएको थियो। तर हालका शिक्षाहरूले, जस्तै क्याथोलिक चर्चको क्याटेचिज्म (CCC 1261), परमेश्वरको दयाद्वारा तिनीहरूको उद्धारप्रति आशा व्यक्त गर्दछ।
२. प्रोटेस्टेन्ट दृष्टिकोण
धेरै प्रोटेस्टेन्ट सम्प्रदायहरूले लिम्बोको अवधारणालाई अस्वीकार गर्छन् र परमेश्वरको कृपालाई जोड दिन्छन्। दाऊदको २ शमूएल १२ मा व्यक्त आशा र येशूको बालबालिकाप्रतिको प्रेम तिनीहरूको आधार हो
३. पुनरुत्थानवादी दृष्टिकोण
पुनरुत्थानवादी धर्मशास्त्रले परमेश्वरको सार्वभौमत्वमा जोड दिन्छ। केही अनुयायीहरूले विश्वास गर्छन् कि शिशुहरूलाई विशेष अनुग्रहले उद्धार दिन्छ।
४. पूर्वी प्राच्य अर्थोडक्स दृष्टिकोण
पूर्वी अर्थोडक्स चर्चले शिशुहरूको भाग्यबारे कुनै विशिष्ट सिद्धान्त तोक्दैन। उनीहरूले परमेश्वरको प्रेम र उहाँको इच्छाको रहस्यलाई जोड दिन्छन्।
बाइबलका सिद्धान्त र ख्रीष्टियन धर्मशास्त्रमा आधारित केही मुख्य बुँदाहरू यहाँ प्रस्तुत गरिएको छ:
१. बच्चाहरू प्रति परमेश्वरको प्रेम र अनुग्रह
बाइबलले परमेश्वरलाई प्रेमपूर्ण, करुणामय र बालबालिकाप्रति विशेष दयालु भएको रूपमा चित्रण गरेको छ। येशूले बालबालिकाको महत्त्वलाई जोड दिनुभएको छ:
"साना बालबालिकाहरूलाई मेरोमा आउन देऊ, र तिनीहरूलाई नछेक, किनभने स्वर्गको राज्य यिनैका लागि हो।" मत्ती १९:१४
यस वचनले देखाउँछ कि बालबालिकाहरूको लागि परमेश्वरको राज्यमा विशेष स्थान छ, जसले निर्दोष र असहायप्रति उहाँको प्रेम र अनुग्रह प्रकट गर्दछ।
२. शिशुहरूको निर्दोषता र पाप
धेरै ख्रीष्टियनहरू विश्वास गर्छन् कि शिशुहरू, यद्यपि तिनीहरू मूल पाप (रोमी ५:१२) सहित जन्मिएका छन्, तिनीहरूले व्यक्तिगत पाप गरेका हुँदैनन्। तिनीहरूलाई परमेश्वरलाई बुझ्न वा अस्वीकार गर्न नसक्ने भएकोले तिनीहरूलाई निर्दोष मानिन्छ।
"जहाँ नियम छैन, त्यहाँ पापलाई दोषी मानिँदैन।"रोमी ५:१३
यस वचनले देखाउँछ कि परमेश्वरले मानिसलाई दोषी ठहराउने समय तिनीहरूले सही र गलतको बीचमा निर्णय गर्न सक्ने क्षमता प्राप्त गरेपछि मात्र हो।
३. परमेश्वरको अनुग्रहको भूमिका
परमेश्वरको अनुग्रह ख्रीष्टियन विश्वासको केन्द्र हो। धेरै ख्रीष्टियन परम्पराले विश्वास गर्छन् कि परमेश्वरको अनुग्रह तिनमा पनि पुग्छ, जसले सुसमाचार बुझ्न र स्वीकार गर्न सक्दैनन्, जस्तै शिशुहरू।
"प्रभु दयालु र अनुग्रहकारी हुनुहुन्छ, ढिलो रिसाउने र प्रेममा धनी हुनुहुन्छ।"भजनसंग्रह १०३:८
निष्कर्ष
इबलले शिशुहरूको मृत्युपछि के हुन्छ भन्ने विषयमा विस्तृत विवरण दिँदैन। तर यसको सन्देशले परमेश्वरको न्याय, दया, र प्रेमको आधारमा शिशुहरूलाई आफ्नो उपस्थितिमा स्वागत गर्ने विश्वास दिन्छ। मत्ती १९:१४ र २ शमूएल १२:२३ जस्ता पदहरू, साथै बाइबलभर देखिएको परमेश्वरको चरित्रले यो विश्वासलाई बल दिन्छ।
शोकमा रहेका अभिभावकहरू र आशा खोजिरहेका व्यक्तिहरूका लागि अन्तिम शान्ति परमेश्वरको सिद्ध योजना र येशू ख्रीष्टद्वारा अनन्त जीवनको प्रतिज्ञामा पाउन सकिन्छ। ख्रीष्टियनहरूले यो विश्वासमा भरोसा गर्न सक्छन् कि परमेश्वरको प्रेम अनन्त छ, र उहाँका मार्गहरू हाम्रो भन्दा उच्च छन् (यशैया ५५:८-९)।
रोमी ८:३८-३९ मा व्यक्त गरिएको विश्वासले शिशुहरूको उद्धारमा भरोसा गर्न सघाउँछ:
> "म यस कुरामा विश्वस्त छु कि न मृत्यु, न जीवन, न स्वर्गदूतहरू, न दुष्टात्माहरू, न वर्तमान, न भविष्य, न कुनै शक्ति, न उचाइ, न गहिराइ, न कुनै अन्य सृष्टि, परमेश्वरको प्रेमबाट हामीलाई छुट्याउन सक्छ, जुन ख्रीष्ट येशुमा प्रकट भएको छ।"
यो आशाले शिशुहरू परमेश्वरको करुणा र प्रेममा सुरक्षित छन् भन्ने दृढ विश्वास दिन्छ।